Net twee vreemden

Eigenlijk zou ik nu met m’n scriptie bezig moeten zijn, maar het lukt me niet. Ik kan me er echt niet toe zetten. Ik voel me zo vreselijk en het enige waar ik aan kan denken is eten op moment. Gisteren was ik naar een festival en guess what: kom ik daar m’n therapeute tegen! Heel awkward.

FestivalHet kan niet missen dat ze me gezien heeft, maar wat dat betreft waren we net twee vreemden voor elkaar. We hebben elkaar niet begroet of gesproken. En misschien klinkt het heel raar, maar als we elkaar niet in deze setting tegen waren gekomen (psycholoog <> cliënt), dan hadden we denk ik super goede vriendinnen kunnen zijn!

Het eten ging ook wel ronduit belabberd (ik hou trouwens ook erg van verkleinwoordjes, dat maakt het ‘minder erg’ ofzo). Ik weet dat het m’n eetbuien triggerd, maar omdat ik de bob was en geen alcohol mocht drinken, dacht ik: weet je wat, ik ga lekker weinig eten. Dan kom ik ook in een soort van roes terecht, heerlijk. Dus die hele middag, avond en nacht (van 3 tot 1) heb ik geleefd op een beker fruit, cola light en water. ’s Ochtends had ik wel gewoon ontbeten en geluncht, maar de eetbuidrang was alom aanwezig. Mijn eetstoornis is trots op me. Ikzelf niet zo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s