Vriendin vertellen

Gisterenavond heb ik echt iets heel dappers besloten, al zeg ik het zelf. Mijn therapeute moedigt me aan om meer open te zijn naar andere mensen toe over mijn eetstoornis, zodat ik ook sociale steun kan ontvangen. Daarom heb ik besloten om zondagavond, als ik met een vriendin naar de bioscoop ga, haar te vertellen dat ik een eetstoornis heb. Ik hou het altijd voor iedereen krampachtig verborgen, maar omdat ik haar nu al een jaar ken en echt heel goed met haar op kan schieten, en zij mij wel allemaal persoonlijke dingen verteld, vind ik dat het nu tijd wordt om ook eens wat meer over mezelf te vertellen.

Vriendin vertellen

Mijn beste vriendin heeft ook een eetstoornis. We kennen elkaar ook uit dat wereldje. Nadat ik gisteren in therapie had aangegeven dat ik dat wel eens zou willen proberen, om het anderen te vertellen, zei mijn therapeute: waarom ga je het niet eens oefenen met je beste vriendin? (Mijn therapeute weet dat zij ook een eetstoornis heeft). Want ik heb echt geen flauw idee hoe ik zo’n gesprek moet gaan beginnen, of wat ik überhaupt moet gaan zeggen. Want uitleggen wat een eetstoornis is, wat voor functie het voor mij heeft en dat het eigenlijk niet over eten gaat, is denk ik voor iemand die geen eetstoornis heeft, best moeilijk te begrijpen.

Na een lange skypesessie met m’n beste vriendin heb ik nu een idee van wat en hoe ik het zou moeten gaan vertellen. Ik wou dat er gewoon een format voor bestond! Dan had ik die voorgelezen. Maar nu heb ik het voor mezelf gedaan, in Word, op ‘papier’. Zodat ik even kan ‘oefenen’. Wat ik wil zeggen moet ik echt voor me zien, anders weet ik zeker dat ik helemaal niet uit m’n woorden kan komen.

Vriendinnen

Die vriendin waarmee ik zondagavond naar de bios ga, heb ik al wel ingelicht. Ik heb het balletje opgegooid, dus nu kan ik ook niet meer terug. Gelukkig is het morgenavond dus al, dus kan ik er niet zo lang over piekeren! Ik vind het mega spannend, juist omdat ik het nooit met anderen er over heb, behalve m’n therapeute en beste vriendin. Mijn eetstoornis is namelijk niet (meer) zichtbaar, wat vaak zo is bij mensen die lijden aan Boulimia Nervosa. Anyways, ik ga het doen! Dit is wat ik wil gaan zeggen:

Wat ik je nog zeggen wou, is eigenlijk iets waar ik niet zo makkelijk over praat en het eigenlijk ook nooit echt met anderen over heb. Dus vergeef me als ik niet helemaal uit m’n woorden kom,
maar sinds mijn zeventiende heb ik een eetstoornis. De reden dat ik je dit vertel is eigenlijk, omdat we laatst uit eten gingen. Ik heb heel vaak dat ik gewoon maar mee doe met iedereen (dus in dit geval een voor-, hoofd- en nagerecht bestellen, zoals jij dat deed), maar dat het dan thuis zeg maar ‘mis gaat’.

Mis gaan betekent dat ik in dit geval over mijn grenzen heen zou gaan. Dat houdt in dat ik thuis dan een eetbui krijg (of meerdere) en die dan compenseer door de dagen daarna te weinig te gaan eten. Die eetbui helpt mij om even niet te voelen, zoals een alcoholist dat heeft met drank en een junkie met drugs. Dit is ook gewoon een voorbeeld van iets wat ik weer moet leren. En mezelf moet leren gunnen. Dat het echt niet erg is om een voor-, hoofd- en nagerecht te bestellen.
Maar om het nog even wat ingewikkelder te maken: waar het echt om draait, is niet het eten. Dat is meer mijn manier van coping laat maar zeggen, hoe ik met moeilijke situaties, stress of spanning in het leven om ga. Want er ligt altijd iets aan ten grondslag wat niets met eten te maken heeft. Ik kan me het voorstellen dat je er geen bal van snapt, maar je mag me wel gewoon alles vragen en ik hoop in elk geval niet dat je hierdoor anders tegen me aan gaat kijken. Want ik blijf ik, en voor die eetstoornis ben ik in behandeling. Dus ik werk er hard aan om er van af te komen.

For the record: ik compenseer wel op meerdere manieren, maar dat vind ik iets te gênant om te vertellen.
En als ik het nu lees vind ik het nog steeds een vaag verhaal, maar mijn therapeute zei wel: als je het verteld, moet je niet zeggen dat het alleen over eten gaat. Want dat is bij mij niet het geval, zei ze. Dan zou ik ‘een hele boel lagen over slaan’.

Ik ben benieuwd hoe mijn vriendin hier op gaat reageren! Ik ben altijd bang dat mensen het niet zullen begrijpen, vooral ook omdat het niet zichtbaar is en ze het waarschijnlijk niet verwachten. Spannend!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s