Het zwembad

Voor sommigen zal het herkenbaar zijn, voor anderen misschien totaal niet. Maar in mijn wat meer ‘anorectische periodes’ heb ik er minder moeite mee om naar het zwembad te gaan. Afvallen geeft me nog steeds het gevoel van trots, wat eigenlijk heel ziek is. Gisteren ben ik voor het eerst sinds lange tijd naar het zwembad geweest.

Zwemmen

Ik denk dat het de zomer van 2009 was dat ik schaamteloos over het strand liep. Of nouja, schaamteloos. Toen had ik ondergewicht en was ik juist trots op mijn lichaam. Iedereen mocht het zien. Ik zag er niet extreem mager of uitgemergeld uit, maar voldeed wel aan ‘de norm’, die ik in mijn eigen hoofd had gecreëerd.

Nu ik dus weer in een soort van ‘anorectische periode’ zit, vind ik het minder erg om te gaan zwemmen. Ik kwam dus zelf met het idee om naar het zwembad te gaan! Ik ben met vier anderen gegaan en to be honest: ik heb genoten. Het was gezellig. De tijd vloog voorbij! Ik liep niet schaamteloos rond, maar voelde me door het gewichtsverlies van de afgelopen tijd wel wat zekerder dan ‘normaal’.

Voor de toekomst hoop ik nog steeds dat ik mijn lichaam ga leren accepteren zoals het is. Want ik ben zó niet perfect, terwijl ik dat heel graag zou willen zijn. En dat vind ik maar moeilijk te verdragen. Dat was voor mij dan ook de reden om nooit te gaan zwemmen, om nog altijd baggy shirts aan te trekken, om mezelf niet te kleden zoals ik graag zou willen. ‘Ik zie er toch niet uit.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s