Lief dagboek

Lief dagboek…

Lief dagboek

Vandaag heb ik besloten om er weer helemaal voor te gaan. Het enige wat mij op moment echt in de weg zit in mijn leven is deze roteetstoornis, en ik wil niets liever dan er van af! Vanmorgen had ik weer therapie en ik was zo teleurgesteld in hoe het de afgelopen tijd is gegaan. Ik kon wel janken toen ik bij mijn therapeute was. Dat deed ik niet omdat ik me van mezelf altijd groot moet houden. Misschien ken je het wel, dat het je ontzettend hoog zit en dat je je echt zit te verbijten om niet te gaan huilen.

Wat ik wel gedaan heb, is een heel erg goed gesprek gevoerd. En dat had ik nodig. Ik zag het al zo niet meer zitten dat ik zoiets had van: ”Weet je wat… Laat maar! Ik stop er wel mee.” Stoppen met therapie bedoel ik dan. Soms maak ik mezelf wijs dat dit het ‘hoogst haalbare’ voor mij is. Of dat ik bij het percentage mensen hoor die nooit helemaal van hun eetstoornis af zal komen. Maar ergens, en eigenlijk altijd, heb ik nog de hoop dat het goed komt en dat ik niet bij dat groepje hoor, en dat ik echt volledig kan en ga genezen.

Ik heb de kracht weer gevonden. Nadat het vanmorgen eerst weer ‘mis’ ging, heb ik vanmiddag toch direct de draad opgepakt. Wat ik heb besloten? Ik ga alles doen wat ik van die eetstoornisstem in mijn hoofd niet mag. Er keihard tegen in. Niet meer wachten tot morgen of een andere keer. Nee, hier en nu. Ik wil in een schriftje mijn dagelijkse successen bij gaan houden. Niet alleen gerelateerd aan eten, maar aan alles. Kleine en grote successen. Voor vandaag kan ik alvast opschrijven dat ik een maaltijd heb gekozen waar ik zin in had. Normaal baseer ik vaak mijn keuze op waar de minste calorieën in zitten. En ik wil weer zes eetmomenten per dag gaan plannen! Vandaag waren het er vijf, maar dan zit ik al heel erg ver in de goede richting. Want het hoeft ook niet in één keer perfect te gaan toch? Een klein succesje dus. En als ik niet zo zwart wit denk als dat ik altijd doe, wat ik ook steeds meer ga leren, heb ik het voor ruim 80 procent heel erg goed gedaan als het op de eetmomenten aankomt (als ik mijn therapeute moet geloven). Vijf van de zes eetmomenten heb ik behaald. Ik ga het nog eens leren, dat continuüm denken. Hebben jullie daar ook zo last van? Dat je eigenlijk maar twee kleuren kent? Ik ben er hard mee aan het oefenen. Tachtig procent dus. Onthouden Thelifeofablmc, onthouden. Je gaat goed.

Anyways… Zoals jullie lezen heb ik er weer zin in. En ik ben ook gewoon echt vastberaden om beter te worden, om te genezen. En ik weet zeker dat er een dip(je) komen gaat, maar ik wil niet opgeven. Ik wil er echt, helemaal voor gaan. No excuses anymore. Ik ben er klaar mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s