Vroeger als kind

Vroeger als kind was ik al dol op snoep. Welk kind niet, eigenlijk. Als ik thuiskwam van school en een vriendinnetje mee had mochten we altijd een snoepje pakken, één snoepje welteverstaan. 

Vroeger als kind

Ik weet nog hoe gelukkig ik daar van kon worden, en al helemaal als we er stiekem twee pakten. Meer dan dat durfden we natuurlijk ook niet. Twee snoepjes was al helemaal groots en spannend.

Soms verlang ik echt terug naar die tijd. Dat je ouders nog de regel hebben: één snoepje en niet meer. Want snoep ik slecht voor je tanden en als je er teveel van eet word je dik.

Snoep is voor mij echt eetbuivoer. Dat haal ik altijd. Standaard. Maar bij één snoepje kan ik het niet meer laten. Sowieso gaat altijd de hele zak leeg. En op sommige momenten, zoals gisteravond, als ik dan weer die hele zak leeg heb, denk ik aan vroeger. Als kind. Toen ik nog gelukkig kon worden van één snoepje.

Advertenties

Een gedachte over “Vroeger als kind

  1. Ik ben heel dankbaar voor het feit dat ik terug ‘gewoon’ kan snoepen – ik kan het ook prima laten staan wanneer ik er geen zin in heb; overigens. Hoop dat jij ooit ook dit punt bereikt!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s