Laxeren

Laxeren. Een onderwerp dat ik in de gesprekken met de mensen om mij heen het liefst vermijd. Net als braken. Ik heb dan altijd het gevoel dat mensen mij vies vinden ofzo. Ik doe het ook niet omdat ik het fijn of lekker vind om te doen, maar dat is puur een drang die voortkomt uit de eetstoornis. Ik ‘moet’ het gewoon doen.

Laxeren

Vroeger laxeerde ik veel vaker dan tegenwoordig. Ik heb nu de afspraak gemaakt met mijzelf, dat ik alleen nog maar mag laxeren als ik een eetbui heb gehad. Eigenlijk deel ik deze informatie helemaal niet meer met mijn therapeute, volgens mij heeft zij het idee dat ik er nog steeds mee gestopt ben. Dat was wel één van mijn goede voornemens, maar eigenlijk heb ik het laxeren nooit helemaal los kunnen laten. Er kwam altijd wel weer een moment waarop ik aan de kassa stond met een lading nieuwe pakjes.

Eigenlijk is laxeren helemaal niet fijn. Ik heb eigenlijk altijd buikpijn, en soms kan ik er niet eens van slapen. Vaak heb ik dan ook echt te veel geslikt. Laatst nog dacht ik dat het wel goed zou gaan, met de hoeveelheid die ik geslikt had. Ik had een diploma-uitreiking en zou daarna uit eten gaan. Ik had een x aantal geslikt en wist: als ik dit neem, hoef ik later op de dag niet heel de tijd naar de wc. En dat klopte, maar tijdens het uit eten gaan had ik steeds steken in mijn maag. Dat begon op een gegeven moment zo erg pijn te doen, dat ik van tafel ben gegaan en naar buiten ben gelopen. Ik moest even frisse lucht hebben. Ik ging echt bijna van mijn stokje. Daarna was de pijn ook voorbij. Mijn zus liep met me mee naar buiten, en vroeg of ik dit vaker had en of ik wist waardoor het kwam. Ik zei dat ik van niks wist… Kon moeilijk zeggen dat het door de laxeertabletten kwam.

De reden dat ik ze nog steeds slik, is omdat het mij een opgelucht gevoel geeft nadat ik een eetbui heb gehad. Als ik de pillen ’s avonds slik, kan ik voor mijn gevoel de volgende dag weer beginnen met een ‘schone lei’. Dan is het er ’s ochtends weer uit, is m’n buik weer wat platter, en heb ik voor m’n gevoel toch nog iets gedaan om die eetbui te compenseren. Het kost gewoon minder moeite dan braken of bewegen. Wat dat betreft ben ik wel echt een luie Boulimia-patiënt geworden.

Eigenlijk vind ik de nadelen net zo groot als de voordelen. De pijn vind ik vooral heel vervelend, en ook dat ik die drang nog steeds heb. Nog steeds het gevoel heb dat ik die tabletten nodig heb, terwijl ik weet, dat als ik gewoon een normaal eetpatroon aanneem, de eetbuien ook minder zullen worden en ik ze eigenlijk niet meer hoef te slikken. Wat ik ook erg vind is dat je een kaliumtekort kan krijgen door het misbruik van laxeermiddelen en dat je darmen er lui van worden, en misschien wel afhankelijk wordt van de tabletten. Dit weerhoudt me er echter niet van om er mee te stoppen. Dit is meer zo’n gevalletje: hoeveel schade het kan veroorzaken kom ik pas achter als het te laat is. Super dom natuurlijk.

Advertenties

Een gedachte over “Laxeren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s