Op rantsoen

Ergens midden mei heb ik een bruiloft, en natuurlijk wil ik weer afvallen zodat ik er mooier uit zie. Op de foto. Ja echt. Maar vooral eigenlijk om me beter te voelen, lekker in mijn vel te zitten. Alleen de keerzijde is, dat ik weet ik me er niet daadwerkelijk beter door ga voelen.

Op rantsoen

Dillema’s. Dat vind ik echt. Ik weet dat het afvallen me niet gaat helpen om me beter te laten voelen. Anderzijds geeft het me wel meer zelfvertrouwen. Waar ik steeds weer tegenaan loop en waar ik gewoon heel veel moeite mee heb, is dat een leuk, gezellig, sociaal en eetstoornisvrij leven in mijn geval niet samengaat met een maatje 34. Laat staan de eetbuien die ik niet zomaar even uit kan schakelen. Daar baal ik dan van. Want ik wil leuk mee kunnen doen, maar eigenlijk wel op randje ondergewicht blijven. Je begrijpt alleen wel, dat dat me nu dus niet lukt.

Het liefst zou ik zo’n 9 kilo afvallen, maar eigenlijk weet ik dat dat te veel is. Als ik er al vijf vanaf heb, maakt mijn moeder zich al zorgen. En eigenlijk wil ik mezelf geen doel stellen, en al helemaal niet meer mezelf uithongeren, maar toch leg ik -of de eetstoornis-, mezelf een bepaalde druk op.

Goed. Ik heb nog zo’n 4,5 maand te gaan. Eigenlijk moet ik gewoon zien waar het schip strand, maar ondertussen wel goed, gezond en voldoende blijven eten en misschien gewoon wat vaker mijn grenzen aangeven op het gebied van eten. Want ‘leuk meedoen’ betekent bij mij dat ik ook niks afsla. Eigenlijk heeft dat ook weer te maken met één van mijn vorige blogs: mezelf moeten bewijzen.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s