Randgeval

Laatst kwam ik een prachtig gedicht tegen, die ik al eerder -heel lang geleden- eens tegen ben gekomen. Echt het lezen waard!

Randgeval

Wat gebeurt er als je de grenslijn overschrijdt,
dat dunne lijntje dat een ander intuïtief vermijdt?
Wat als je alleen nog wit ziet en zwart,
als als het grijs vervaagt, meedogenloos verhardt?
Wat als je leeft op het scherp van de snee,
huil je dan alleen of huilt de wereld met je mee?

Hoe verkronkeld moet je denken zijn,
hoe eenzaam, hoe wanhopig moet je zijn
opdat je pijn bestrijdt met pijn?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s