De Grotemensenwereld

Goedenavond allen. Het leven is weer één groot feest. Nee, even eerlijk: de Grotemensenwereld valt me best zwaar. Ik moet nu écht mijn eigen boontjes doppen, en ik merk dat ik nog steeds een hele stevige, robuuste, niet af te breken muur om mij heen heb. En daar heb ik best een beetje last van.

Grotemensenwereld

Ik merk dat vooral op mijn werk. Er zijn bepaalde dingen die ik moeilijk vind, lastig vind en ook om daar wat van te zeggen. Wat ik dan doe, is me weer storten op het niet eten in dit geval. Een coping strategie waarvan ik beter zou moeten weten. Het werkt niet. Nu wel, voor eventjes, maar straks lig ik weer overhoop omdat de eetbuien dan ongetwijfeld weer om de hoek komen kijken.

Op gister na, heb ik nu bijna drie weken geen eetbuien meer gehad! Hoera! Misschien heb ik nu toch wel het zaadje geplant voor een betere periode. Ik. Wil. Niet. Naar. De. Kliniek. Hopelijk kan ik het op deze manier vol blijven houden!

Wat ook niet leuk is aan de Grotemensenwereld zijn de rekeningen op de deurmat, de zorg die ik volledig voor mezelf moet dragen en dat het weer tijd wordt om op eigen benen te gaan staan. Op 24 juni heb ik het laatste gesprek met mijn psycholoog! It scares the hell out of me.

Iemand zin om me even succes te wensen met dit leven waar ik zelf voor gekozen heb? In plaats van de veilige omgeving waarin ik ook een jaar aan mezelf had kunnen werken? (De optie staat er nog steeds hoor, maar ik wil en moet en zal mezelf bewijzen was mijn voornemen. En dat valt dus -eerlijk gezegd- best tegen).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s