Persoonlijkheidsstoornis

Vorige week lag ik nog heerlijk in de zon, op vakantie, met een boek in mijn handen. Tegenlicht, van Esther Verhoef. Een boek van bijna 600 bladzijden dik. Ik mocht ‘m lenen van mijn moeder. Normaal ben ik niet zo’n lezer, maar nu ik toch genoeg tijd had ben ik de uitdaging maar eens aangegaan. En ik had ‘m binnen no time uit!

Tegenlicht

Als je regelmatig mijn blog bezoekt, dan weet je dat ik van quotes, sayings, poetry en verhalen houdt. De mooiste stukjes uit dit boek heb ik ook verzameld, de stukjes die mij raken, aan het denken zetten of inspireren, bedoe ik daarmee.

”Je denkt dat je doodgaat.
Steeds opnieuw moet je die overtuiging herzien. Dat lichaam blijf maar ademen, herstellen, leven, groeien. En hopen.
Je gaat niet dood. Nog niet.”

Herkenbaar, iemand?

————————————————————————————————————————————-

”Nico was de laatste tijd op de psychologentoer. Hij was communicatiever geworden, in die zin dat hij tijdens onze laatste ontmoetingen veel had gepraat over zijn gevoelens – veel meer dan ik van hem gewend was. Daarnaast had hij me zoveel vragen gesteld dat ik me door hem geïnterviewd voelde. Doorgelicht.
Ik wist niet goed wat ik ervan moest denken, van deze plotselingingezetten koerswijziging, en ik vroeg me af wat de omslag in zijn houding had veroorzaakt en wat hij ermee beoogde.
Het maakte me onrustig. Ik wilde geen toestanden. Onze verhouding was perfect zoals ze was.”

Hier heb de laatste tijd ‘last van’ bij een vriendin. Het lijkt ook net of zij op de psychologentoer is en me helemaal doorlicht. Ik zei ook tegen haar: ik wil niet in zo’n verhouding terecht komen. Ik ben gewoon een vriendin en mijn psycholoog mag me doorlichten, niet jij.

————————————————————————————————————————————-

”Ik wist niet precies hoe hij onze verhouding zag, daar kon ik alleen maar naar gissen. Als ik haar zelf zou moeten definiëren, dan zou ik zeggen dat we elkaar vooral op mentaal valk hadden gevonden. We stimuleerden elkaar. Soms lagen we de hele nacht alleen maar te praten. Onze gespreksstof raakte niet uitgeput…

.. We hadden het over heel andere dingen. We sparden. We scherpten elkaars brein.
Want nog liever dan dat ik de liefde met Nico bedreef, wisselde ik met hem van gedachten. DIt miste ik het meest in mijn leven met Lucien: discussies, gesprekken over politiek en filosofie, psychologie. Gesprekken die dieper gingen dan een praatje.”

Hier heb ik tussendoor een stukje overgeslagen, omdat gaat over een man en een vrouw die een affaire met elkaar hebben. Maar ik heb laatst een meisje ontmoet met wie ik exact hetzelfde heb: we scherpen elkaars brein. Althans, zij scherpt mijn brein, en de gesprekken gaan dieper dan een praatje.

————————————————————————————————————————————-

I’ll never let you see
The way my broken heart is hurtin’me
I’ve got my pride
And I know how to hide
All my sorrow and pain
I’ll do my crying in the rain

————————————————————————————————————————————-

”Ik begrijp niet hoe anderen soms zo stllig iets kunnen beweren, hoe ze een daad of gebeurtenis verwerpen of juist goedkeuren terwilj ze niet eens van alle ins en outs op de hoogte zijn, of zomaar met oplossingen komen voor complexe problemen waarvan ze de ontstansgeschiedenis niet kennen en dus ook de gevolgen niet kunnen overzien.”

Echt iets alledaags… Sommige mensen zijn zo kort door de bocht of zo kortzichtig! Ik kan me hier he-le-maal in vinden.

————————————————————————————————————————————-

”Van Buren beweert ook dat ik niet gek ben, of, in zijn woorden: dat hij er op grond van de testen van uitgaat dat er geen sprake is van een persoonlijkheidsstoornis. Ik ben een gewone vrouw die in ongewone omstandigheden is opgegroeid en getraumatiseerd is geraakt. Ik vind het fijn dat hij zulke dingen zegt.
Hij heeft me verzekerd dat ik mezelf kan genezen als ik dat wil – en dat wil ik. Hij gaat me daarbij helpen.

Dit beschrijft zó mijn gevoel. Ik heb namelijk zelf niet het idee dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb. Bij mijn vorige zorgverlener vermoedden ze Borderline, maar juist de kenmerken van een ‘doorsnee Borderliner’ heb ik niet: ik ben juist goed in het onderhouden van relaties, ik doe niet aan zelfbeschadiging en ik ben ook niet suïcidaal. Natuurlijk geldt dat dus ook niet voor iedereen, maar eerlijk: ik herken mezelf er gewoon niet in. 
Bij mijn nieuwe zorgverlener heb ik ook weer testen gedaan, dus ik ben benieuwd wat daar uit komt. Als daar ook Borderline uitkomt, dan ken ik mezelf dus duidelijk nog niet. Verder moet ik er bij zeggen: ik ben niet in ongewone omstandigheden opgegroeid en ook niet getraumatiseerd geraakt. Ik heb soms gewoon het idee dat ik misschien wat zelfde kenmerken vertoon als mensen met een persoonlijkheidsstoornis, maar er niet één heb… Wordt vervolgd. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s