Generatie Nooit Tevreden

Daar was ik weer… Inmiddels 9 weken verder in mijn behandeling en ik weet eigenlijk nog niet goed of dit is wat me echt helpen gaat. Maar de tijd zal het leren, hoop ik. Ik vraag me eigenlijk continu af of de reden dat ik zo in de put zit echt te maken heeft met een stoornis, of dat het een combinatie is van faalangst, prestatiedrang en een heleboel onzekerheid.

Quarterlife crisis

Omdat ik gek wordt van deze leegte, van dit gevoel nergens een antwoord op te hebben, ga ik steeds op zoek naar allerlei verklaringen over het waarom. Waarom voel ik me zoals ik me voel? Waarom doe ik wat ik doe? Waarom ben ik wie ik ben? En ik krijg er geen eenduidig antwoord op.

Zal ik misschien last hebben van een (winter)depressie? Zal het ADD zijn? Of een quarterlife crisis? Ik weet het niet. Het leven voelt voor mij in ieder geval als scoren of verzuipen. En ik vraag me echt af of ik me ooit nog weer ‘normaal’ zal kunnen voelen. Gelukkig, gezond, geliefd en veilig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s